| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Józef Zbigniew Bełz |
| Urodzenie | 17 września 1955 |
| Miejsce urodzenia | Gorzów Wielkopolski |
| Wykształcenie | Wydział Prawa i Administracji, Uniwersytet Wrocławski (1978) |
| Zawód | Prawnik |
| Działalność | |
| NSZZ "Solidarność" | członek od września 1980, delegat na I Krajowy Zjazd Delegatów |
| Ruch opozycyjny | członek prezydium Krajowej Komisji Rewizyjnej, współzałożyciel Solidarności Walczącej |
| Emigracja | Kanada, kierował Biurem Informacyjnym SW w Toronto, wydawca "Gazety" (od 1988) |
| Odznaczenia | |
| Order | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2013) |
Zbigniew Bełz to prawnik, który stał się jednym z aktywnych działaczy opozycji w Polsce na przełomie lat 80. Później kontynuował działalność w środowisku polonijnym w Kanadzie.
Życiorys i wykształcenie
W 1978 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1980–1981 pracował jako asesor w Sądzie Rejonowym w Gorzowie Wielkopolskim. Po wprowadzeniu stanu wojennego nie mógł dalej wykonywać zawodu prawnika, w związku z czym podejmował inne zajęcia zarobkowe.
Jak działał w "Solidarności" i w podziemiu?
Od września 1980 był członkiem NSZZ "Solidarność". W maju 1981 wybrano go delegatem regionu Gorzów Wielkopolski na I Krajowy Zjazd Delegatów, gdzie wszedł w skład prezydium Krajowej Komisji Rewizyjnej. Był także członkiem Krajowej Komisji Koordynacyjnej Pracowników Wymiaru Sprawiedliwości.
W lipcu 1981 należał do założycieli Polskiej Partii Demokratycznej w Gorzowie Wielkopolskim. Po ogłoszeniu stanu wojennego ukrywał się. 13 grudnia 1981 zainicjował spotkanie członków Zarządu Regionu, którzy uniknęli internowania, a następnie wspierał strajk w Zakładach Włókien Chemicznych Chemitex-Stilon w Gorzowie Wielkopolskim.
Rola w strukturach podziemnych i aresztowanie
W czerwcu 1982 stanął na czele Regionalnej Komisji Wykonawczej, której zadaniem była koordynacja działań struktur podziemnych związku. Był jednym z założycieli Solidarności Walczącej i kierował RKW do momentu aresztowania w kwietniu 1983.
W czerwcu 1983 został zwolniony z aresztu. We wrześniu 1983 "Gazeta Lubuska" opublikowała jego oświadczenie, w którym uznał działalność podziemną za bezcelową i szkodliwą. W grudniu tego samego roku postępowanie wobec niego umorzono na mocy amnestii.
Działalność po aresztowaniu i emigracja
Po zwolnieniu nie mógł pracować jako prawnik, dlatego podejmował prace w zakładzie rzemieślniczym oraz pełnił funkcję ajenta kiosku warzywnego. Nie kontynuował działalności podziemnej. W 1987 wyemigrował do Kanady i objął kierownictwo Biura Informacyjnego "Solidarności Walczącej" w Toronto.
Od 1988 pełni funkcję wydawcy polonijnego dziennika "Gazeta" w Toronto. W 2013 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych oraz za promowanie sukcesu polskiej transformacji wśród Polonii kanadyjskiej.